Göl ve Narkissos

Narkissos’un kendi güzelliğini her gün bir gölün sularında görmeye gidiyordu. Delikanlı kendi görüntüsüne o kadar tutkundu ki günün birinde göle düşüp boğuldu. Tatlı su gölünü kıyısına gelen orman tanrıçaları onu acı gözyaşı kavanozuna dönüşmüş olarak bulmuşlar. Neden ağlıyorsun diye sormuşlar göle;
-“Narkissos için ağlıyorum “ diye yanıtlamış göl.
-“Ne var bunda şaşılacak” demiş orman tanrıçaları. “ Bizler ormanlarda boşu boşuna onun peşinde dolaşır dururduk, ama onun güzelliğini yalnızca sen görebildin yakından”
-“Narkissos yakışıklı bir genç miydi” diye sormuş göl
-“Bunu senden daha iyi kim bilebilir ki” diye karşılık vermiş iyice şaşıran tanrıçalar. “Her gün senin kıyılarına gelip sularına bakıyordu.”
Göl bir süre sessiz kalmış, sonra şöyle konuşmuş;
-“Narkissos için ağlıyorum, ama onun yakışıklı olduğunu hiç fark etmemiştim ben. Çünkü sularıma eğildiği zaman gözlerinin derinliklerinde kendi güzelliğimin yansımasını görüyordum.” demiş.

Kategoriler: Hikayeler